Pagina's

dinsdag 12 augustus 2014

zondag 3 augustus 2014

Ergertaal: Verkleinwoorden

'Laatst zijn we, op aanraden van een collegaatje, een weekendje weg naar een leuk hotelletje geweest. Het was geweldig. De kindjes waren niet mee; die mochten logeren bij omi.' 



U kent ze vast wel, de mensen -vooral vrouwen- die voortdurend in verkleinwoorden praten. Jeuk krijg ik ervan. Die mensen doen ook boodschapjes, eten hun buikje rond met een boterhammetje en doen een drankje. De gruwel! Waarom is dat? Waarom moet alles kleiner worden gemaakt? Is het omdat een hotelletje gezelliger klinkt dan een hotel? Kost een hotelletje minder centjes, zodat dat weekendje weg financieel verantwoord is in ons zuinige landje? 

Op Facebook en op televisie kom ik ze ook dagelijks tegen. Er wordt gepraat over een jurkje, het huisje, mijn mannetje, een slakje, het hondje, een berichtje, een belletje, een pb'tje. Gek word ik ervan. Een huisje? Wonen er kabouters? Spinnen worden spinnetjes. Zijn ze dan minder engetjes? Brrr! 

Er zijn ook verkleinwoorden die een functie hebben en niet het zelfstandig naamwoord verkleinen, zoals nummer/nummertje, slipper/slippertje en tien/tientje. Het verkleinwoord heeft een totaal andere betekenis. Typisch eigenlijk dat we over een nummertje en een slippertje spreken. Is de daad dan minder erg? 

Ik heb ergens gelezen dat het Nederlands de enige taal is waarin zo overdreven verkleinwoorden worden gebruikt. Vraagje: waarom? Ik denk dat we ons in ons kleine kikkerlandje graag bescheidener voordoen dan dat we werkelijk zijn. Het is volgens mij valse bescheidenheid. Door iets of iemand anders kleiner te maken, lijken we zelf groter! 

Ik vraag me wel eens af: hebben we ze allemaal nog een beetje op een rijtje? Hoe dan ook: ik vind het voor nu welletjes en heb mijn zegje gedaan! 


Web Analytics