Genieten!!!

Ik ben een man en 45 jaar oud. Verder ben ik getrouwd en van beroep tekstschrijver/copywriter. Allemaal niets bijzonders, toch? Ik ben een normale Nederlander die belasting betaalt, op maandagavond de vuilcontainer aan de weg zet en zich houdt aan de wetten en regels. Normen en waarden heb ik hoog in het vaandel staan, evenals respect voor de medemens en fatsoen. Je zou kunnen zeggen dat ik ben zoals de meeste mensen: degelijk, burgerlijk, betrouwbaar.

Noem het saai, noem het truttig, noem het voorspelbaar. Het zij zo! Mensen die mij kennen, weten dat het gewoonweg zo is.

Wat steeds meer aan me knaagt zijn de veronderstellingen en aannames die worden opgelegd door de maatschappij, de media en mensen buiten maar ook binnen mijn ‘inner circle'. Mensen, organisaties en bedrijven die menen mij te kennen en daar hun gedrag en communicatie op afstemmen.

Aannames zijn dodelijk, heeft een collega van me eens gezegd. Een aanname kan een verkoop of zelfs een gewoon gesprek namelijk helemaal verprutsen. Een aanname roept bij mij zelfs grote irritatie op. Mensen die mij kennen, weten dat. Eerlijk is eerlijk: in een onnadenkend moment wil ik mezelf er ook wel eens schuldig aan maken, maar gelukkig word ik door mijn echtgenote dan direct tot de orde geroepen.

Absoluut de ergste aanname gaat over het weer. Wat, iets onbenulligs als het weer? Ja, het weer! De algemeen geldende aanname is namelijk dat het bij zonneschijn mooi weer is en dat regen en kou slecht weer betekent. Weermannen en -vrouwen maken zich er dagelijks schuldig aan. "Morgen wordt het fraai weer. Dat is genieten", zegt bijvoorbeeld weerman Dennis Wild als hij een weerkaart met 28 graden laat zien. Dan schiet ik in een zware depressie. Dat is voor mij geen mooi, maar vreselijk weer. Mensen die mij kennen, weten dit.

Het woord ‘genieten’ heeft overigens ook iets van een aanname in zich. Wat voor de één genieten is, schijnt ook voor de ander te moeten gelden. Absurd. Genieten is ook nog eens gebiedende wijs. Genieten! Jawohl, herr Obersturmbahnführer! Genieten wordt te pas en onpas gebruikt. Vooral in reclames is het schering en inslag. Genieten van je ontbijt met onze 28-granen muesli. Niet te vreten dat spul, maar ik moet blijkbaar genieten.

Genieten van mooi weer kan ik trouwens wel. Dan is het namelijk min 5 graden, windstil, half bewolkt en af en toe een zonnestraal. Neem van mij aan dat ik desondanks geen somber persoon ben! 

Meer verkeersdoden met Charlie Asfalt Aptroot

Charlie 'Asfalt' Aptroot heeft weer eens van zich doen spreken. Het VVD-kamerlid, die het liefst van heel Nederland een autosnelweg maakt, zegt in KRO's Brandpunt het "geweldig" te vinden dat extra wegen kunnen worden aangelegd met het geld dat de VVD wil bezuinigen op Ontwikkelingssamenwerking. Zoals bekend wil de VVD jaarlijks 3 miljard euro weghalen van de hulp aan de allerarmsten op de wereld.

Het is dus niet zo, beste lezer, dat die 3 miljard naar de Zorg of het Onderwijs gaan. Nee, Charlie Asfalt wil de automobilist bedienen, het liefst met 130 kilometer per uur. Toen ik dit hoorde en las, werd ik gewoon misselijk. Kon het niet geloven dat iemand een dergelijk verband kan leggen: de automobilist in Nederland "meer dan tevreden stellen" door 3 miljard op ontwikkelingshulp te bezuinigen. Lekker gas geven, 130 kilometer per uur, is belangrijker dan miljoenen mensenlevens? Het woord 'verkeersdoden' krijgt met de uitspraak van Aptroot nu een andere, diepere betekenis.....

Gelukkig gaat Charlie de vaderlandse politiek verlaten om de arme burgers van Zoetermeer vanaf september  lastig te vallen als burgemeester. Maar hij heeft met deze uitspraak wat mij betreft wel de toon gezet in de verkiezingscampagne. En wel een heel onsmakelijke. 

Wordt vast nog wel vervolgd...

Je kunt echt niet voetballen hè, Heintje?

Die commercial van Calvé pindakaas met het zeer slechte voetballertje Pieter van den Hoogenband doet me denken aan Heintje. Heintje was een jongetje in het E-voetbalteam waar een jeugdvriend en ik een aantal weken lang de 'leiding' over hadden. Ik weet niet meer of 't nu E-6, E-7, E-8 of nog lager was, maar ik weet nog wel dat van leiding weinig sprake was. Jongetjes op die leeftijd moeten vooral plezier hebben in het voetbal. Heintje kwam elke week trouw met één van zijn ouders of beiden opdraven. Van voetballen was bij Heintje echter nauwelijks sprake. 


Heintje moest regelmatig bij de les worden gehouden omdat hij net als dat knulletje in de commercial snel afgeleid was. Terwijl zijn teamgenoten op een kluitje aanrommelden om de bal te veroveren, zat Heintje een tiental meters verderop met zand te spelen. 'Kom op Heintje! Voetballen!' Weggerukt uit zijn eigen spel hobbelde hij richting bal, maar na een paar vergeefse trapbewegingen vond hij het welletjes. Hij liep op een drafje richting pa of ma om ze te laten zien dat er een vogel in de struiken zat. Of hij stopte abrupt met voetballen om naar die mooie auto te kijken die langsreed. Zoiets gebeurde elke zaterdag wel.

Heintje kon echt niet voetballen, maar hij had er wel lol in. Zijn vader vertelde me dat hij elke vrijdagavond wilde slapen met zijn voetbaltenue al aan. Het liefst had hij ook alvast zijn voetbalschoenen aangedaan, maar dat ging pa en ma te ver.

Heintje had volgens mij het gevoel ergens bij te horen en dat was voor een jongen in zijn situatie erg belangrijk, denk ik. Heintjes ouders kwamen namelijk van een woonwagenkamp. Toen woonden ze wel in een rijtjeshuis, maar veel vriendjes had Heintje niet. Op de voetbalclub maakte dat allemaal niet uit, want Heintje werd door zijn teamgenoten gerespecteerd. Ze lachten om hem en met hem. Heintje kon niet voetballen en dat wist iedereen. Het was prima zo. Of Heintje net als Pieter van den Hoogenband veel betere kwaliteiten had op een ander sportterrein, weet ik niet. En misschien is hij wel hovenier, vogeldeskundige of  grondwerker geworden. Als hij er maar plezier aan beleeft.

What's (h)app-ening?

De laatste tijd is er veel te doen over apps, oftewel applications, oftewel applicaties, oftewel toepassingen. Allemaal leuk en aardig. Een ieder doet maar met zijn smartphone wat hij belieft. Maar val mij er niet mee lastig! En dan heb ik het over Twitter. Tot voor pakweg een jaar geleden vond ik Twitter een prima tijdverdrijf. Tussen mijn volgers en degenen die ik volg werden (nieuws)links gedeeld, ik had boeiende discussies en we spraken politici aan op hun uitspraken. Tegenwoordig wordt Twitter echter overspoeld door allerlei apps. 

Dit is mijn weblog dus ik schrijf wat ik wil. I'm the mayor of my own webspace! Ben je er niet mee eens, dan klik je maar weg. Begin mij dan wel eerst uit te leggen wat de meerwaarde voor de mensheid is dat je meldt dat je in de Albert Heijn bent, dat je thuis bent of dat je 'the mayor of Schudderflutterveen' bent. Ik zag zelfs deze week zo'n Foursquare-tweet voorbijkomen dat degene in bed was beland! Nou ja! Too much info! Als ik dat wil zien, dan weet ik nog wel andere media.

Behalve Foursquare en lokatie-aanverwanten zijn er ook apps die mij kond doen van het feit hoeveel kilometer de boodschapper ervan heeft gefietst, waar hij heeft gefietst, hoeveel wattage hij heeft weggetrapt en als klap op de vuurpijl ook hoeveel calorieën hij onderweg heeft achtergelaten. Ik zou er nog niet eens zoveel moeite mee hebben, of het zou mij niet opvallen, als de betreffende Twitteraar los van deze non-info ook nog eens wat zinnigs of lolligs mee te delen had. Helaas is dat steeds minder het geval.

Twitter is samenvattend verworden tot een soort masturbatie-medium. Het gaat om het eigen genot, het eigen plezier. Op mede-Twitteraars wordt steeds minder gereageerd, want het gaat alleen om de eigen boodschap. Of ik me zelf schuldig maak aan deze zelfbevlekking, is niet aan mij om te beoordelen.

Ach, waar maak ik me eigenlijk boos om. Twitter maakt tegenwoordig onderdeel uit van de maatschappij, dus is individualistisch, egoïstisch, a-sociaal, narcistisch en pure ijdeltuiterij. Het is dat uitzonderingen de regel gelukkig bevestigen, want anders had ik mijn account al enige tijd geleden 'gede-appt'.