maandag 18 juni 2018

WK-finale 1974: de camping en de kleurentelevisie

Nu het WK voetbal bezig is, gaan mijn gedachten voorzichtig terug naar die van 1974. Ik was toen zeven jaar, maar weet me nog wel vlagen te herinneren van de finale van ons Oranje tegen Duitsland. Dat ik dat nog weet, heeft meer te maken met de randverschijnselen dan met het voetbal zelf. Werken jeugdherinneringen niet vaak zo? Van de daadwerkelijke gebeurtenis weet je vrijwel niets, maar des te meer van de omstandigheden waarin het gebeurde.


In 1974 stonden we met ons gezin op een camping in Holten, als ik het goed heb. De groepswedstrijden zagen we op een televisie in de kantine, en misschien ook wel de kwart- en halve finales. Ik herinner me flarden van een volgepakte kantine en veel gejuich. 


Of ik alle wedstrijden gezien heb, weet ik niet meer. Op die leeftijd was ik waarschijnlijk meer op het trapveldje en in de speeltuin te vinden. Ik weet van die camping ook nog de ijsjesmachine, waar na inworp van -meen ik-  een kwartje een kleurig ijsje met twee stokjes tevoorschijn kwam.


Dat ik de finale nog weet, heeft te maken met het heuglijke feit dat de buren een kleurentelevisie hadden. We waren blijkbaar terug van vakantie en keken daar naar de finale. Wij beschikten slechts over een zwartwit bak, die regelmatig sneeuw te zien gaf en draaiend beeld. Ik zie nog zo mijn moeder voor me die beschaafd foeterend probeerde het beeld stil te krijgen door aan allerlei knoppen te draaien. In die tijd had je ook nog zo'n lelijke antenne op het dak, dus de beeldkwaliteit was soms ver te zoeken. Maar je wist niet beter. De kleurentelevisie bij de buren, met maar liefst twaalf voorkeurszenders die met tiptoetsen in te schakelen waren, was me toch een futuristisch ding! Ook de buren hadden natuurlijk een antenne op het dak staan, maar dat leek deze televisie niet te deren. Ik geloof dat die televisie jaren later nog is overgenomen door mijn ouders. 

In 1978, ik was elf jaar, zal er niet veel bijzonders zijn gebeurd want daar herinner me vrijwel niets meer van. Er staat me nog wel iets bij van een actie die in den lande op touw werd gezet om Johan Cruyff over te halen toch mee te gaan naar Argentinië. Heette die actie niet "Trek Cruyff over de streep"? Nu ik dit schrijf, weet ik ook weer van de handmanchet van René van den Kerkhof en het ruwe spel van de Argentijnen. Van die actie van Bram en Freek om Nederland thuis te houden, herinner ik trouwens niets. 




De derde WK-finale van Nederland van acht jaar geleden, maakte ik heel bewust mee. We hadden een etentje van mijn jarige schoonvader en moesten ons haasten om op tijd voor de buis te zitten. En Oranje verloor kansloos van Spanje. Misschien schrijf ik over 32 jaar wel dat ik bijna niets meer weet van die wedstrijd. Dat heeft dan òf te maken met het feit dat er verder niets bijzonders gebeurde voor zondag òf met Alzheimer...


1 opmerking:

Anoniem zei

Mijn enige finale-herinnering (dat kun je ook anders lezen ;-) )is '88. Ik weet nog dat ik samen met broertje voor de buis gekluisterd zat en dat ma bij de strafschoppen van Mattheus en Koeman niet durfde te kijken. Ze stoof de keuken in. Bij de beslissende van Van Basten juichten we ongetwijfeld heel hard. Ondertussen stond pa in de tuin de aardappelen te schoffelen... De beste man geeft niets om voetbal.

Web Analytics