zaterdag 5 mei 2018

De BV List & Bedrog


We richten een callcenter op, laten we die Belkracht noemen. Aan het hoofd zetten we iemand die we Marcel Baugerber noemen. We starten ook een zogeheten onafhankelijk assurantie-adviesbureau en noemen die Assura Avanti. Hier geven we een man de leiding die we voor het gemak Wouter Weissland noemen. Belkracht werkt in opdracht van Assura Avanti en probeert met behulp van een batterij callcentermedewerkers verzekeringsadviseurs bij de mensen naar binnen te praten. De leidinggevende heren kunnen het goed met elkaar vinden, zo lijkt. Maar goed, zijn twee BV's wel genoeg? Moet er niet nog iemand bij om de constructie wat ingewikkelder te maken? 


Er wordt een derde persoon bij gezocht, bijvoorbeeld Patrick Weggerink, en we hangen de BV's onder een lege holding die ook op Weggerink's naam staat. Vervolgens roepen we een aantal bedrijfsnamen in het leven waaronder we kunnen handelen. We hadden al Assura Avanti en Belkracht. Even denken.... We doen er Weggerink's Assurantiën en AssurantieZooi.nl bij. Dat moet toch al met al ondoorzichtig genoeg zijn? We hebben een AFM-vergunning op zak, want die hebben we nodig als we ons met financiële dienstverlening bezighouden.

So far so good. De constructie lijkt te werken. De verzekeringsadviseurs verkopen het liefst uitvaartverzekeringen. Daar kunnen we het meest op verdienen met de provisies. Voor een uitvaartverzekering van één persoon betaalt de betreffende verzekeraar ons toch al gauw zo'n 350 euro. Aan een simpel WA'tje of een autopolis van een paar tientjes hebben we niet veel. Dat is al het autorijden in de avonduren naar die godverlaten oorden niet waard. Maar als we eenmaal de voet binnen de deur hebben, lukt het ons wel om in een gemoedelijke sfeer bij een paar boeren aan de keukentafel in pakweg Klazienaveen een uitvaartpolis te slijten. Ook die domme Surinamer in Amsterdam-Noord pakken we in met onze gladde praatjes. Verkopen is zo gemakkelijk.




We weten aan de andere kant ook dat als een uitvaartpolis binnen een jaar wordt geroyeerd omdat de klanten de premie niet kunnen of willen betalen, we die provisies terug moeten betalen aan de uitvaartverzekeraar. Ach, dat zien we dan wel weer. Eerst maar die centen opstrijken. De zorgen zijn voor morgen. We proberen een reserve op te bouwen om dat probleem het hoofd te kunnen bieden. En anders laten we de boel toch failliet gaan? We zijn met al onze BV's toch niet hoofdelijk aansprakelijk!

Zo gezegd zo gedaan. De provisies kunnen we even later niet terugbetalen en we laten Weggerink's Assurantiën, die -hoe logisch ook- de salarissen van de callcentermedewerkers en administratief personeel betaalt, failliet gaan. Dan komen we zelf goed weg en al die belmiepen zetten we op straat, zonder uitbetaling van hun laatste salaris. Die vragen ze maar op bij het UWV. Het faillissement mag zijn werk doen.

Ondertussen gaan wij natuurlijk gewoon verder. Natuurlijk houden we ons de eerste tijd een beetje gedeisd. Er wordt nu te veel op ons gelet. Achter de schermen hebben we gelukkig al de nodige voorbereidingen getroffen. In het diepste geheim hebben we namelijk al gesproken met een aantal callcenteragents die wel met ons verder willen gaan. Zij moeten wel hun mond houden en meehuilen met hun collega's als we vertellen dat de boel op de fles is.

Voor het callcenter, die we nu AfterCall Pre noemen, hebben we ook al een nieuwe locatie gevonden. Dat assurantiedeel doen we wel vanuit huis bij Weissland. We schrijven ons hiermee opnieuw in bij de Kamer van Koophandel, krijgen daar een nieuw nummer en klaar is kees. Geen haan die ernaar kraait en niemand die ons wettelijk in verband kan brengen met die failliete boedel. 


Gelukkig is Nederland zo vrij dat dit kan. Van regelzucht waar we andere ondernemers over horen klagen, hebben wij geen last. Sterker nog; die regels werken in ons voordeel."


1 opmerking:

Christiaan zei

Ikzelf ben werkzaam bij een callcenter. Ik vind dit artikel dan ook zeer inspirerend om te lezen!

Web Analytics